«بسم رب المهدی المنتظر»
سلام به همه منتظرین صفحات انتظار!
مطمئنا تا حالا خیلی در مورد آخرالزمان شنیدید. در مورد دجال و شرایطی که قبل از ظهور و قیام حضرت مهدی عجلالله به وقوع میپیونده. یا به قول خودمون «علائم آخرالزمان»! در همین مورد به حدیثی برخوردم که خیلی تکون دهنده بود. شما هم به این حدیث دقت کنید ببینید،
آیا این ویژگیهایی که براش شمرده شده، شبیه ویژگیهای ما نیست؟؟!!
مرحوم شیخ صدوق(ره) و برخی دیگه از علما در کتابهاشون آوردن که:
روزى حضرت اميرالمؤمنين، امام على عليهالسلام در جمع بسيارى از مردم سخنرانى مىنمود؛ در ضمن فرمايشات خود، خطاب به مردم كرد و اظهار داشت: اى مردم! پيش از آن كه من از بين شما رحلت نمايم و مرا از دست دهيد، آنچه مى خواهيد سؤال كنيد.
شخصى به نام صعصعهبنصوحان از جاى برخاست و سؤال كرد: يا اميرالمؤمنين! دَجّال چگونه و در چه زمانى خارج مىشود؟
امام على عليه السلام در جواب فرمود: پيش از خروج دجّال، علائم و نشانههائى است كه يكى پس از ديگرى ظاهر و واقع خواهد شد، از آن جمله :
مردم نسبت به نماز بى توجّه شده؛
و كارهاى دنيا و امور شخصى را در اولويّت قرار مى دهند؛
نسبت به امانت بى اعتنا گشته و سهلانگارى مى كنند؛
دروغ و دروغ گوئى را حلال و توجيه مى نمايند؛
و نيز رباخوارى شايع و عادى گردد؛
مردم ساختمانها را محكم و مجلّل بنا مى كنند؛
دين و احكام شريعت را با دنيا و اموال آن مبادله مى نمايند؛
این حدیث گهربار پرمحتوا و سنگینه و نسبتا طولانی. برای همین انشاءالله اگر عمری باقی بود و توفیق یارمون، ادامه حدیث رو آدینه آینده با هم مرور میکنیم.
بیاین به دنیایی که با دستای خودمون ساختیم دقت کنیم. به خودمون، به اطرافمون... ببینیم آیا واقعا ما چنین نکردیم؟؟؟
آیا در مورد نمازمون کاهل و کمتوجه نشدیم؟؟
تا حالا شده با کسی در حال صحبت کردن باشیم و صدای اذان رو بشنویم؟ تا حالا شده، تو خیابون و بازار و مهمونی باشیم و وقت اذان رسیده باشه؟!
وسط یه فیلم و سریال پرهیجان باشیم و یههو ناغافل وقت نماز شده باشه؟!
مسلما خیلی پیش اومده!
ولی خب چه کنیم که نمیشه وسط حرفزدن با یه آدم مهم، یههویی خداحافظی کرد و رفت!
نمیشه که عزیزترین برنامه و سریال تلویزیونی رو خاموش کنیم و به ندای «حیعلیالصلاة» لبیک بگیم؟!
خب حالا اشکالی که نداره، یانگوم رو ببینیم بعدش زود میریم میخونیم! (گفتم یانگوم چون فعلا عزیزتر و مهمتر از اون سراغ نداریم!)
تا حالا چند بار با خودمون از این حرفا زدیم و از این کارا کردیم؟؟؟
آیا ما واقعا منتظریم؟؟
برای استقبال از ظهور آقا و جشن نیمه شعبان، همش داریم صلوات و دعا نذر میکنیم. ورد زبونمون شده «اللهم عجل لولیک الفرج»!
تا حالا بهش فکر کردیم که چقدر الکی هی میگیم آقا بیا؟
برای کی بیاد؟
برای ما؟
بیاین تو این ماه شعبان، تو این ماه خودسازی و آماده شدن برای مهمونی رفتن! به جای کارای همیشگی، یه کار جدید بکنیم. یه کاری که وقتی آقا روز جمعه، عین همیشه گزارش کارامون خدمتشون رسید، یه لبخند گرم روی لبای مبارکشون بشینه و هدیه ما رو برای تولدشون بپذیرن....
التماس دعا
ای گل نرگس... چه میشد که ما را در جمع پروانه هایت پذیرا می شدی؟چه میشد که تشعشع گرمی نگاهت به سویمان روانه می شد؟ نظری فرما بر کوچه تاریکمان. که همه پروانه شمع توایم. همه پروانه ها در این کوچه تاریک به امید حس کردن گرمای وجودت گرد هم امده اند. مولا جان نظری فرما...
این صفحات برگ برگ روزهای انتظاریست که به امید آمدنش از پس هم ورق می زنیم...
العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان یا مهدی ادرکنی... عبد عاصی
هنـــــــوزم انتـــــظار و انتـــــظار اسـت
هنـــوزم دل به سـینه بیـقـــــرار است
هنـــــــوزم خـــواب میبینم به شبــــها
همان مردی که بر اسبی سوار است
همـــان مــردی که آیـــد جمعـه روزی
و این پایــــان خــــوب انتــــــظار است
صفحه نخست
ايميل
RSS
لذا هرگونه کپي برداري از آن بلامانع است. *فقط خواهشمنديم رعايت امانتداري نموده و از ايجاد هرگونه تغيير در متنها و عکسها خودداري فرماييد*
قالب اين وبلاگ به کمک سايکو تهيه شده و حقوق مربوط به آن محفوظ است